Wat is DNS?

Je kunt het Domain Name System (DNS) – of domeinnaam systeem in het Nederlands – zien als het telefoonboek van het internet. Mensen navigeren het internet via domeinnamen, zoals start24.nl of google.com. Webbrowsers gebruiken Internet Protocol (IP) adressen. DNS maakt de vertaalslag van domeinnamen naar IP-adressen waardoor browsers web content van webhosting kunnen laden.

Ieder apparaat wat in verbinding staat met het internet heeft een uniek IP-adres wat andere apparaten gebruiken om het te vinden. Dankzij DNS servers hoeven we als mensen niet onmogelijke IP-adressen in te typen om een website te bezoeken zoals 132.924.1.1.

In dit artikel vertel ik je alles wat je moet weten over DNS.

Hoe werkt DNS?

Bij een DNS-omzetting wordt een URL (zoals www.start24.nl) omgezet naar een computer-vriendelijk IP-adres. Ieder apparaat wat in verbinding staat het met internet heeft een IP-adres, en dit adres is noodzakelijk om het juiste, met het internet verbonden apparaat, te vinden. Eigenlijk zoals een straatnaam, huisnummer en postcode noodzakelijk is voor het vinden van een bepaald huis.

Om het proces achter een DNS-omzetting beter te kunnen begrijpen, moet je weten welke hardware componenten er komen kijken bij een DNS query. Voor de webbrowser vindt deze “DNS lookup” plaats achter de schermen en vereist geen interactie vanuit de gebruiker (behalve het opvragen van het webadres).  

De 4 DNS servers die betrokken zijn bij het laden van een webpagina

DNS recursor

Je kunt de recursor zien als een bibliothecaris die wordt gevraagd een boek op te sporen in een bibliotheek. De DNS-recursor is een server die ontworpen is om queries van client computers te ontvangen via apps zoals webbrowsers. Meestal is de recursor dan verantwoordelijk voor het doen van aanvullende verzoeken om te voldoen aan de DNS-query van de client.

Root nameserver

De root server is de eerste stap in het vertalen (of oplossen) van voor mensen leesbare domeinnamen naar IP-adressen. Zie dit voor je als een index in een bibliotheek die je naar verschillende boekenrekken verwijst.

TLD nameserver

De top level domain server (TLD – zoals .nl of .com) kun je zien als een specifiek boekenrek binnen de bibliotheek. Deze nameserver is de volgende stap in de zoektocht naar een specifiek IP-adres, en het host het laatste stukje van een domeinnaam (bij start24.nl is de TLD server .nl).

Authoritative nameserver

Je kunt de laatste nameserver zien als een woordenboek binnen een boekenrek, waar een specifieke naam kan worden vertaald naar haar definitie. Als de authoritative nameserver toegang heeft tot het aangevraagde record, dan zal het het IP-adres voor de aangevraagde domeinnaam terugsturen naar de DNS Recursor die de aanvraag in de eerste plaats deed.

Wat is het verschil tussen een authoritative DNS server en een recursive DNS resolver?

Beide concepten verwijzen naar (groepen van) servers die een cruciale rol spelen binnen de DNS infrastructuur, maar ze doen iets anders en bevinden zich in andere locaties binnen de DNS pipeline.

De makkelijkste manier om dit uit te leggen: de recursive resolver bevindt zich aan het begin van de DNS query en de authoritative nameserver aan het einde.

Wat zijn de stappen in een DNS look up?

Over het algemeen houdt een DNS zich bezig met het vertalen van een domeinnaam in het correcte IP-adres. Om precies te snappen hoe dit werkt, helpt het om het pad te volgen van DNS lookup terwijl het reist vanaf een webbrowser, door het DNS lookup proces en weer terug.

Dit zijn de stappen:

  1. Een gebruiker typt “google.com” in een webbrowser. De query gaat het internet binnen en wordt ontvangen door een DNS recursive resolver.
  2. De resolver vraagt dan een DNS root nameserver aan.
  3. De root server reageert op de resolver met het adres van een Top Level Domain (TLD) DNS server (zoals .nl of .com) wat de informatie opslaat voor z’n domeinen.
  4. De resolver maakt dan een aanvraag voor de .com TLD.
  5. De TLD server reageert dan met het IP-adres van de nameserver van het domein.
  6. Tot slot stuurt de recursive resolver een query naar de nameserver van het domein.
  7. Het IP-adres van de site wordt dan teruggestuurd naar de resolver van de nameserver.
  8. De DNS resolver reageert dan op de webbrowser met het IP-adres van het domein (google.com) wat in de eerste plaats werd opgevraagd.

Zodra deze 8 stappen van de DNS lookup het IP-adres van de site hebben teruggestuurd, kan de webbrowser de aanvraag maken voor de webpagina:

  • De browser maakt een HTTP aanvraag voor het IP-adres.
  • De server van dat IP-adres stuurt de webpagina terug zodat het getoond kan worden in de browser.

Wat is een DNS resolver?

De DNS resolver is de eerste stap binnen de DNS lookup, en het is verantwoordelijk voor de client die de eerste aanvraag maakte. De resolver begint de serie van queries die uiteindelijk ervoor zorgt dat een URL wordt vertaald naar het benodigde IP-adres.

Wat voor types DNS queries zijn er?

In een typische DNS lookup vinden er 3 soorten queries plaats. Door een combinatie van deze queries te gebruiken, kan een geoptimaliseerd proces voor een DNS-oplossing leiden tot een verminderde afstand die moet worden afgelegd. In een ideale situatie is er nog steeds cached data beschikbaar, wat een DNS name server in staat stelt een non-recursive query terug te sturen.

Hier zijn de 3 soorten DNS queries:

  1. Recursive query. Bij een recursive query vereist een DNS client dat een DNS server (meestal een DNS recursive resolver) reageert op de client met ofwel de aangevraagde content, of een foutmelding wanneer de resolver de content niet kan vinden.
  2. Iterative query. In deze situatie laat een DNS client een DNS server het best mogelijke antwoord geven. Als de DNS server in kwestie niet een match heeft voor de query, stuurt het een referentie terug naar een DNS server die de benodigde autoriteit heeft voor een lager niveau van de domein namespace. De DNS client maakt dan een query naar het verwezen adres. Dit proces gaat door met extra DNS servers totdat er of een foutmelding, of een time out plaats heeft.
  3. Non-recursive query. Dit gebeurt meestal wanneer een DNS-resolver-client een DNS-server vraagt ​​naar een record waartoe het toegang heeft, ofwel omdat het de benodigde bevoegdheden heeft voor het record, of omdat het record zich in de cache bevindt. Meestal zal een DNS-server DNS-records cachen om extra bandbreedte verbruik en belasting op upstream-servers te voorkomen.

Wat is DNS caching?

Het doel van caching is om tijdelijk data op te slaan op een plek waardoor performance en betrouwbaarheid van data aanvragen wordt verbeterd. DNS caching houdt in dat de data dichter bij de client wordt opgeslagen die de aanvraag maakt, waardoor de DNS query eerder kan worden opgelost.

Browser DNS caching

Moderne web browsers slaan automatisch DNS records voor een bepaalde tijd op. Het voordeel hiervan is als volgt: hoe dichter de DNS caching gebeurt bij de web browser, hoe minder stappen er hoeven worden gezet om de cache te checken en de juiste aanvragen te maken aan het IP-adres. Wanneer een verzoek wordt gemaakt voor een DNS record, is de browser cache de eerste locatie die wordt gechecked.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.